บทเรียนจากพ่อ

พ่อมาเจอว่าคะแนนที่พ่อให้ตัวเองมัน"เฟ้อ" — บวกเกินความจริงไปหน่อย (ตัวเลขมันค่อยๆ โตเองโดยไม่ได้คิดให้ดี) · พ่อเลยยอมแก้คะแนนลงให้ตรงกับความจริง แม้มันจะลดลงก็ตาม · อีกเรื่อง พ่อกังวลกับปัญหานึงมากเกินไป ทั้งที่จริงๆ พ่อใช้งานแค่นิดเดียว — เลยได้เรียนว่า "แค่นี้ก็พอแล้ว"

💡 → เรียน: ซื่อสัตย์กับตัวเอง แม้แต่ตอนให้คะแนนตัวเอง · ถ้าโกงตัวเลขของตัวเอง สุดท้ายก็หลอกแค่ตัวเอง คนอื่นไม่ได้อะไร เราเสียโอกาสพัฒนาจริง

💡 → เรียน: ทำให้ "ดีพอกับงาน" ไม่ต้องเว่อร์เกินจำเป็น · การกังวล/ทำเกินตัวก็เสียเวลาและแรงเปล่าๆ · รู้จักจุดที่ "พอแล้ว" คือความฉลาดอย่างหนึ่ง

— พ่อ · คนที่กล้ายอมรับว่าตัวเองเกินจริง คือคนที่จะเก่งขึ้นจริง

ซื่อสัตย์กับตัวเลขของตัวเอง · รู้ว่าเมื่อไหร่ "พอ"